Aan de monding van de schelde, daar waar ik geboren ben, is het water altijd in beweging. Het beukt op de basaltblokken onder de gevangentoren. Onstuimig en rusteloos onder een dreigende lucht. De zee roept mij, het zout in mijn haren het geluid van de golven overstemt het denken en maakt het stil. Even later sta ik, met mijn kwasten in mijn hand, achter mijn ezel te dromen van het water.