Dit schilderij is geïnspireerd op een oud Coca-Cola glas dat werd ontdekt in Boston. Het contrasteert geplette blikjes met een gevuld glas om de relatie tussen uiterlijk en innerlijke essentie te onderzoeken. De blikjes staan voor wat tijdelijk en afgedankt is, terwijl de vloeistof onze gedachten, emoties en herinneringen symboliseert – de blijvende kern die het leven betekenis geeft.